**************

**********

 عی سال بهار تعزیه به طالشان

(درپاییز یکسال درروستای تالش نشین تعزیه دایرشده بود)

آب نهابو پیلدانه طشته میان

(یک تشت پرازآب وسط معرکه گذاشته بودند) 

جائی کی بو تعزیه خوانی مکان

 (درحالی: همان محل که تعزیه دایربود)

ردا بوحسته -جه اون ور روخان

(ازکنارش یک رودخانه پرارآب رد میشد )

یزیدیان آب کرا خوردان دوبود

( لشکر یزیدسیرآب بودند)

لشکر حق تشنگی مردان دوبود

( لشگر-امام داشتندازتشنگی میمردند)

شمر واناشتی آب بوخوره کسی

(شمرنمیگذاشت آنها اب بخورد) 

قنداقه زاک جه تشنگی پرکسی

(بچه قنداقه داشت ازتشنگی میلرزید) 

----------------------------

طالشان دیل خون ازاون ماجرا

( دل تالشها ازان ماجرا خون شده بود)

پیر وجوان همه کودینه حرا

(پیرو جوان شیون وزاری میکردند) 

ناخبر عی دانه طالشه ساده دیل

( ناگهان یک تالش ساده دل)

لوتیس کونه معرکه وسط با بیل

(با بیل دوان دوان خودرا به وسط معرکه میرساند) 

بیل مرا شمر سرا خج کونه

(سرشمر را با بیل میشکند) 

طشت آبا روی زمین کج کونه

(تشت پراب را هم روی زمین خالی میکند)

ایمام  حسینا گویه آخر جناب

(به بدل امام حسین"ع" میگوید اخر-ای جناب) 

تونم کرا زنی گبه ناحساب

 ( شماهم حرف بی حساب میزنید)

کوتا ناعی لج کونی آخر برار

( کوتاه نمی ایی وبیجهت لجبازی میکنی )

لوفته آب کشی جه اون نابکار

(بخاطر آب داخل تشت ازآنها التماس وعجز ولابه میکنی ) 

رودخانه یا آب کرا شو پورا پور

(داخل رودخانه پرازاب است) 

تشنه عی سی ایزه او-آبا واخور

(ازآب آنجا بخورتا ازتشنگی نمیری ) 

 تی جاغلانا بوبورکنار روخان

(اهل وبیتت را ببر کناررودخانه) 

هوآب دره ها کهنه طشته میان

(آب تشت همان آب رودخانه است) 

 ----------------------------

قصد وغرض ناشتی بیچاره طالش

 (تالش ساده دل قصد وغرض بدی نداشت)

طالش دیل بسوختابو به حالش

(دلش خیلی به حال لشکر امام سوخته بود) 

خیلی اگر تعزیه جدی ببه

 (ازبسکه انها خوب نقش خودرا بازی میکردند)

سرایشکنی اوشانه قسمت بوخه

(تالش فکرکرده بودماجرا واقعی است که سرشمررا با بیل شکست) 

--------------------------------

ازاون زمات اویا نبه تعزیه

(ازان موقع تعزیه خوانها جرات نمیکردند به ان روستا بروند ) 

الهی اون عمل تره پیش نایه

( خداکندان ماجرا جایی دیگر اتفاق نیافتد)

-------------------------------

سروده روشن فومنی":۲۰آذر۱۳۸۰