"مرغا بی شکار" 

**************

سروده ادغامی فارسی وگیلکی است

اکثرماگیلانی ها-وقتی برای گردش وتفریح ودیدن اقوام

 حتی کارکردن اقامت دایمی-راهی تهران میشویم-ممکنه

تامدتها-به زبان این سروده حرف بزنیم-که امری کاملا"

 طبیعی است-اگر یک فارس زبان هم-بیاد مقیم گیلان بشه

 همینطوری حرف میزنه

         **************************

(بهرام وشهرام)

******************

شهرام که مرغابی شکار میکردی

هیچ میدانی بااون چکارمیکردی؟!

یک وعده شامی یه- ساطوری میخوردی

الباقیه شا -قیل نهار میکردی 

حتی با پرش بالشت نرمی چاکوده

نازبالشی کی چوما خمار میکردی

چون کار دیگر نداشت اون سگ آقاجان؟!

اندرهمه عمر این سه کار میکردی

کس ذهره نداشت اونه ایراد بیگیره

چون گرگ آدم را لت وپار میکردی

خودبا همه چیزو همه کس دست به یقه

چون گاو هزار رقم -وانار*(مع مع)-میکردی

وقتیکه به مرغابی نظر می انداخت

بی تیر وکمان اونا شکار میکردی

من درعجبم که آدم است یا حیوان؟!

کژدم هم ازون بشر فرارمیکردی

عزرائیله مو هف هش تادرجانش بود

تاخرخره برخودافتخار میکردی

 درخورجین خودنداشت غیراز گوزه گب*(حرف پوچ)

آنرا شب وروز به مانثار میکردی

با گب همه چی را سروسامان میداد

اوسکول زبیانش انتحار میکردی

چون تیرو کمانش سوی مرغابی بود

می دونه گوشام میخ به دیفار میکردی

"روشن "پرسید ازاوبه سگ لرزه- چیره؟!

بامرغابی شرط خاش-؟ قمار میکردی؟!

روشن فومنی:سروده شده در۲۵آبان۱۳۸۲

۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

سروده زیر(شکارچی بیرحم) یشتر به خاطر

 ثبت اسامی پرنده گان  غیر اهلی بومی ومهاجرگیلان است

********************************

شکارچی بیرحم(۱)

********************

ساچمه اوسان باروت خوبه شاغلار*(نوعی باروت اعلا)

پوره تفنگا والاهان تی یاغلار*(گردن آویز)

دریائی چکمه با کولوش*(کاه) ئی پشته

وابیشته بج -خرسه نخود دومشته

برف کرا شال دودا دواره

پسکلا پوشتا نوکونی اجاره

میرزا کوشه یقین عا برف وبوران

آموندره شکار-جه -تاجیکستان

ازفلاواشک"۱ وچوبراک"۲ وخوتکا"۳

چورته فلک ناخبره دپرکا

کوله کنار کمین بوکون چون نظام

اوخان بزن نره تورنگا "۴بزام

هواشلختا"۵ فوتاری عالیه

هزار تا موسه"۶ جا گمج(دیگ سفالی) خالیه

****************************

هنر نیئه روز بشی باغ وبولاغ

دام بنحی خیسه گومار سولاغ

خاخاجی نسپره"۷ کولنگن بنی

نسپره ره"۸ دام کمر ایشکن بنی

گیز گیزه"۹ پا آبه میان یخ زنه

می کوره خالو آونا گیفتان تانه

برفانه ره"۱۱ دام بنحی خودبزن

چولی"۱۲ سرا پیسا کونی بالگن

کوادکا"۱۳ سر وابینی برف جیر

تیهو" ۱۴وهوبرا"۱۵-کونی باهم اسیر

یا"کی شی مین جیر"۱۶-شله پرکی گیری"۱۷ گیری

رحما بنازم برا توچی گیری؟!

خانه موس" ۱۸ونسپر ذاما"۱۹ گیری

شانه بسر"۲۰-چنگر"۲۱ ودرنا "۲۲گیری

پناه باورده- چی چی نی" ۲۳-تمشزار

حمله کونی شبان اونا با آجار

***************

شکارچی با عی پچه رحم بداره 

ذلیله مرغانه نوا فوتاره

مرغی کی آسمان جله باغرور

هزار تا ویشتر فوتاره مش غفور

خلاصه "روشن" اونا گه شکاربان

باز شکاری بتانه فوتاشتان

******************

سروده شده:۲۵آذر۱۳۸۰

--------------------------------------------

درشبی سردکه برفی سنگین آمده بود-

یک خانه گالی پوش دروسط جنگل-دریکی

 از روستاهای شمال-زیر خروارها

 برف مدفون شده وهرآینه انتظار میرفت

برسر۹نفراز ساکنان خود آوار شود

اضطراب کودکی ۷ساله بعدازسالها

 بدینگونه منظوم میشود؟!

---------------------------------------------------------

پدرمرحومم میگفت درگیلان زمین تقریبا" هر۱۰سال یک

 برف سنگین می باردکه گاه ارتفاعش به ۳-۴متر میرسد

و"میرزاکوچک خان" سرداربزرگ جنگل درچنین برفی گرفتار

ومنجمد شد-ازآن ببعد افرادمسن گیلان برای -هربرف

سنگینی:عبارت برف میرزا کش" رابکار میبرند

**************

****************** 

۱-(برف میرزاکش)

**************

***************

برف باره کیلو کلو

یخ بزه داد سوکولو

 زمین وآسمان سفید

 پاره ببه هواخولو

خانه آمی شین کولوشی

کرا خوره تلوتلو

می پیرگویه میرزا کوشا

سروابینه قربان خلو

می مارگویه فوگوردخه

خانه رمضالی سولو

پاپا نوئل صحرا موجه

 با ننه سرماکوتولو

 پیلا برارگویه میشین

 فرداگیرم سی تا چولو

می مار اونا تشر زنه

حساب نوکون جلوجلو

 بالا بروجه نردبان

تافوردی خانه جلو

-می مار گویه تی آقاجان

 عی سه مثله مارکوپولو

دنیایا-دور بزا بامو

خانه چاکود خرفه کولو

*******************

۲-(برف میرزا کش)

----------------------------------------------

 برف بامو تاشال دود

به سانتی متر یعنی نود

نشکسته خانه آمی شین

 بنده به یک علی مدد

 امان تلو تلو خوریم

مثل کوئی توی جبد

می مار وخان زنه همش

یالله بوشو داما فوود

بیست تاکواد-سی تا سیتی

 کمپوره دورا گردخد 

می پیر فوران زنه -همه

دگردخد واگردخد

هما شامی لامی کونه

گویه چیره بامید بیخود

وقتی پلا خوروش ناریم

خوریم کلاغ وکیشکرد

زاکان خورید ورورا بید

پرتاکونید مشت ولگد

می پیر زیر-گرم دگزه

پسکلاپشت روی نمد

گویه کی خانه چاکونم

 هف چومه درماهه اسد

پیلا برار گویه -آجان

انقذه لانتوز تانه ود

به مثل کوری کی بوگوفت

یک روز با مطلب خود

فکر ی بوکودامه تره

به شرط اینکه بشود؟!

 -----------------------------------------------

 ۲۰اسفند۷۸-رشت

روشن فومنی